Huilen om Hector

Het oude hondje dartelt braaf voor zijn baasje uit. Hee ouwe Hector, wat ben je voor een hond? hoor ik mijn vader in gedachten vaag inzetten. Hee maffe Hector, je blaf maar en je gromt, zingt hij verder. Ooohh nee! Niet Hector! Het is het liedje van mijn vader waar ik altijd om moet huilen. Jaren geleden schreef hij het en nog altijd moet ik een traantje wegpinken als ik het hoor. Maar ik zit op de fiets – gelukkig is het donker.

Het aanzicht van de man met de hond ontroert me. Ik heb ze al achter me gelaten, maar mijn vader zingt door, onder begeleiding van een pingelsolo op de gitaar. Het is de wetenschap dat het beestje al jaren op de aarde rondloopt, de mensen om zich heen liefheeft, hij vast vele harten heeft gestolen en dat zijn tijd er binnenkort op zit. Hee ouwe Hector je einde komt nu snel… maar dat weet je zeker wel? Hoelang het beestje nog heeft weet niemand, het enige wat met zekerheid kan worden gezegd is dat hij, net als alles en iedereen, niet het eeuwige leven heeft. Aan alles waaraan wordt begonnen, komt een eind, dat is het enige wat zeker is. Ja, Marlijn, dat zijn allemaal open deuren. Ja, dat weet ik zeker wel, maar het is toch zo!?

Je blaft en je hinkt , je luistert voor geen meter. Je kwispelt en je stinkt, je weet het altijd beter. Je lievelingsdier dat is een kat, je vacht lijkt wel een kokosmat en we gaan samen ja wat dacht je wat… wandelen in de regen. Stop! Hector neemt de overhand. Ik ben ook helemaal niet goed met honden! Hee gekke Hector, wat moet ik met je doen…?

Dat aan alles een eind komt, is dus bijna het enige dat zeker is in het leven. Maar ik weet meer! Namelijk dat het waarschijnlijk is dat mijn vader zich er ongemakkelijk bij voelt dat ik mijn jeugdsentiment(eel) met je deel (ik heb geloof ik ooit belooft dit nooit te doen), maar dat het hem eigenlijk ontroert – pay back time! Daarnaast kan ik met zekerheid zeggen dat ik, zolang als ik leef, zal huilen bij het luisteren naar Hector, omdat het staat voor alle beestjes die in mijn leven komen en zijn geweest. Hee gekke Hector… je bent een lieve hond, maar ook de allerliefste hond stop je eens onder de grond – pingelsolo.

Luisteren naar Hector? Hij luistert niet naar jou namelijk.

Advertenties

Een gedachte over “Huilen om Hector

Voeg uw reactie toe

  1. Aan alles komt een eind. Maar zonder begin is er geen eind. Leef elk moment alsof het laatsten kan zijn. Geniet van elke adem dat je bij hem kan zijn. Kijk om je heen en wees vrij om blij te zijn. Niet elke traan is van geluk. Maar ze hoeven ook niet van verdriet te zijn. Kop op en lach met mij. 😜✌🏻️

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: