De ouders van de oude man

Vaak fiets ik 's avonds door de donkere dorpsstraat en kijk om me heen. Daarbij gluur ik wat woningen in, maar niet lang genoeg om het op te laten vallen. Nee, ik ben snel voorbij op mijn tweewieler. Tal van lelijke schilderijen van kippenkonten, koeienkoppen en andere 'moderne' onzinkunst komen langs. Dan valt me iets... Lees verder →

Advertenties

Voorgegoten werelden

Ik bevind me in dezelfde omgeving als het meisje tegenover me, alleen leeft zij in een heel andere wereld. Dat zie ik aan de blik waarmee ze kijkt. Niet gefocust op de mensen en gebeurtenissen om haar heen. Ze is ergens anders en ervaart een sfeer waar ik geen weet van heb. Ik kan niet... Lees verder →

Klaar met aardig

Het knaagt al een tijdje aan me. Ik ben klaar met aardig zijn. Niet dat ik niet oprecht lief ben als je me in die staat treft. Ik ben het alleen soms even zat om anderen voor mezelf te laten gaan. Ken je dat? Altijd schikken en - al zou je de enige zijn die... Lees verder →

Huilen om Hector

Het oude hondje dartelt braaf voor zijn baasje uit. Hee ouwe Hector, wat ben je voor een hond? hoor ik mijn vader in gedachten vaag inzetten. Hee maffe Hector, je blaf maar en je gromt, zingt hij verder. Ooohh nee! Niet Hector! Het is het liedje van mijn vader waar ik altijd om moet huilen.... Lees verder →

WordPress.com.

Omhoog ↑