Leraren zijn ook gewoon mensen

Op het perron wacht ik op de sprinter naar Uitgeest. Voor me staat de intercity naar Den Helder klaar voor vertrek. Die zal voor het eerst stoppen in Castricum. Achter het raam zit een grijze man met een bril en een bos bloemen. Ik ken hem! Hoe heet hij ook alweer? Eigenlijk weet ik niet eens zeker... Lees verder →

Advertenties

De ouders van de oude man

Vaak fiets ik 's avonds door de donkere dorpsstraat en kijk om me heen. Daarbij gluur ik wat woningen in, maar niet lang genoeg om het op te laten vallen. Nee, ik ben snel voorbij op mijn tweewieler. Tal van lelijke schilderijen van kippenkonten, koeienkoppen en andere 'moderne' onzinkunst komen langs. Dan valt me iets... Lees verder →

Voorgegoten werelden

Ik bevind me in dezelfde omgeving als het meisje tegenover me, alleen leeft zij in een heel andere wereld. Dat zie ik aan de blik waarmee ze kijkt. Niet gefocust op de mensen en gebeurtenissen om haar heen. Ze is ergens anders en ervaart een sfeer waar ik geen weet van heb. Ik kan niet... Lees verder →

Voor het eerst verbonden

Wanneer voelde jij je voor het eerst echt verbonden? Mijn eerste keer kan ik me goed herinneren. Ik was een jaartje of 16 en zat in de vierde klas van de middelbare. Altijd wat laat met ontwikkelingen - en nog steeds behoor ik tot de laggards - was ik nog zo groen als gras. In... Lees verder →

WordPress.com.

Omhoog ↑