Op een loos moment - nu moet ik zeggen dat de dag veel loze momentjes bevatte - dacht ik zoals wel vaker de laatste tijd na over mijn werkloze status. Nou, niet geheel werkloos, maar studiegerelateerd-werkloos. Ik zoek  nog altijd verder. In het zonnetje in de tuin, ging ik weer eens na wat mijn ultieme... Lees verder →

"Dit zijn dure schoenen hoor!" roept een van de dorpsgekken die de stad rijk is. Hij mompelt nog veel meer in zichzelf terwijl hij de nieuwe schoenen omhoog houdt, maar ik versta hem niet. Ik heb het te druk met het zoeken naar een plek ver bij hem vandaan. De brug staat open en ik... Lees verder →

Het is al een tijd geleden dat ik goed naar hem heb gekeken. Dat terwijl hij er altijd is. 's Nachts houdt hij mij weleens gezelschap, andere nachten zit hij op de bank. Soms droom ik over hem: samen lopen we door een schoolgebouw, de stad of een andere plek waar veel volk is en... Lees verder →

Kennismakingsgesprek. The End. Teruglopend naar de bus herhaal ik het gesprek in mijn hoofd. Nee, ik denk niet dat ik word uitgekozen. Of ik ICT-problemen vaak zelf verhelp? "Nee, ik heb een handige vader." "Jouw vader komt alleen niet met je werken," is de reactie - gelukkig wel met een glimlach. Kansloos. Kon ik maar... Lees verder →

Ik hou niet zo van honden. Ik heb op het moment zelfs lichtelijk last van een hondentrauma. Dat komt door mijn tijd in Azië,  waar te veel honden onbemand rondhuppelen. Ik zou daar makkelijk een nieuwe Vijftig tinten-trilogie over kunnen schrijven. Een iets minder opwindende variant, genaamd Vijftig tinten bruin. Niet verwijzend naar mijn huid,... Lees verder →

Gebogen over zijn rollator, voortbewegend met een snelheid van misschien één kilometer per uur, zie ik hem lopen. Vanuit de auto sla ik hem gade. Zal ik hem een lift aanbieden? Nee, natuurlijk niet. Dat is raar, of beledigend. Toch? Ik kijk nog even naar hem terwijl ik doorrijd. Zijn ene been buigt een beetje... Lees verder →

Uit het niets popt er een slogan op in mijn gedachten: 'Pam, je haar danst' van Andrélon. Waarop ik mij afvraag op wat voor manier mijn haar de voetjes van de vloer gooit. Zeker niet op een charmante manier. Niet met mooie golvende bewegingen, die zich op een ritmische manier herhalen. Zoals het haar van... Lees verder →

"Nu is het niet meer leuk, dames," zegt de man zuchtend tegen twee vrouwen van middelbare leeftijd. Hem negerend, lopen ze druk pratend de zaterdag-volle H&M in. De twee mannen die bij hen horen volgen niet en wisselen een blik van verstandshouding. Overduidelijk: ze zijn klaar met winkelen. Ik grinnik een beetje en kijk ze... Lees verder →

Heb jij het ook gehad? Het moment van realisatie dat jij ooit dood zult gaan, dat je ouders er (ooit) niet meer zijn. Dat je zult moeten leven zonder bepaalde mensen en dat de aarde op een gegeven moment zonder jou ronddraait. Ik kan het me nog herinneren, de eerste keer dat ik het me... Lees verder →

Ja, het is alweer een tijdje geleden. Genoeg ideeën, maar geen tijd - Geen tijd?! Ik heb zeeën van tijd! - om ze uit te werken en hier te posten. Sinds ik terug ben van mijn trip - nu twee weken - werk ik tijdelijk drie dagen in de week en zoek daarnaast naar een... Lees verder →