Vol verbijstering kijk ik naar de klas die voor me zit. De studenten krijgen taart omdat meer dan de helft van de klas een enquête heeft ingevuld. Niemand reageert enthousiast. Allemaal staren ze naar één ding: hun mobiel. Ze zitten naast elkaar, maar daar is wat betreft het samenzijn ook meteen alles mee gezegd. In... Lees verder →

Met wat extra spullen onder m'n arm loop ik naar het bureau waaraan ik de laatste tijd altijd zit. De beste plek van de afdeling, vind ik. Uiteraard een hoekje bij het raam. De zon die soms op het scherm schijnt, neem ik voor lief. En al zou ik er last van hebben, het zelfregulerende... Lees verder →

That wasn't me, that was Patricia. Hiermee kan genoeg gezegd zijn, maar dit is natuurlijk niet duidelijk genoeg. Wel voor mij, niet voor jou. Laat ik met de deur in huis vallen: ik had gisteren een kater van een heftig kaliber. De dag bracht ik zuchtend, horizontaal en balend door. De avond daarvoor begon leuk;... Lees verder →

Met een auto volgeladen met boeken, schilder- en schrijfspullen en het minimum aan kleding, ging ik nog even langs m'n ouders voor mijn vertrek naar het mini-huisje in Ooltgensplaat dat ik voor drie nachtjes had geboekt. "Wil je mijn mp3-speler met hoorspelen mee?" vroeg mijn vader vol enthousiasme op het moment dat ik al bijna... Lees verder →

Zoals Halsey zingt, is het bij mij ook: I’m bad at love. Waar het anderen zo makkelijk lijkt af te gaan - uiteraard weet ik dat het niet allemaal rozengeur en maneschijn is, mochten er mensen zijn die me meteen op de vingers willen tikken voor deze uitlating - heb ik het idee dat ik... Lees verder →

"Je moet kijken als je gaat inhalen," schreeuwt de vrouw vanuit de auto tegen me. Een seconde daarvoor stond ik te wachten voor het stoplicht. Iets daarvoor had ik fietsend een andere sportieve weggebruiker - een fietser dus - ingehaald. Dáárvoor wachtte ik met inhalen om een automobilist voor te laten gaan die ik aan... Lees verder →

Na al mijn geklaag over alles waar ik tijdens mijn banenzoektocht tegenaan liep - figuurlijk, hoewel ik laatst wel bijna tegen een lantaarnpaal aan liep, ik draaide me om en opeens was die paal daar... maar dat staat los van mijn zoektocht - lijkt het mij niet meer dan redelijk als ik het ook deel... Lees verder →

Zoals ze zeggen zijn het de kleine dingetjes die het doen. Onverwachts een goede vriendin tegenkomen en een gezellig gesprekje voeren, een zonnestraaltje op een regenachtige dag, een ijsje eten, ik noem maar wat. Voor sommige mensen zullen die kleine dingen anders klein zijn dan de mijne; een verwend nest wordt bijvoorbeeld pas blij van... Lees verder →

Sorry, mijn excuses, pardon. Ja, ik ga er weer over beginnen. Het is nou eenmaal waar mijn leven op het moment grotendeels om draait. Here we go... Nu ik na twee maanden nog geen baan heb, beginnen de frustraties een beetje hoog op de te lopen. Niet omdat ik ongeduldig ben, maar om de belangrijkste... Lees verder →

In deze tijd van het jaar zet ik de ramen van mijn zolderkamer 's nachts wagenwijd open. Mijn bed staat aan het raam, het voeteneind bij het raamkozijn. Soms, heel soms, denk ik eraan dat het in theorie mogelijk is voor iemand om via deze weg mijn kamer te betreden. Die kans is heel klein,... Lees verder →