Alsof mijn leven ervan afhangt

Het is weer zover. We wisten dat dit eraan kwam. Ik hou mijn hand stevig om de voorverwarmde paal geklemd. Soms schuif ik mijn vuist een beetje naar beneden door de aanraking van de hand van de man naast me. De ramen zijn beslagen door onze adem. Het lijkt bijna wel een fragment uit de... Lees verder →

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑