Onderweg naar mijn werk bedacht ik me dat ik geen cadeau had voor een goede vriendin, ze was die dag jarig en als ik haar zou zien, wilde ik haar graag een cadeautje geven. We geven meestal iets groots met mijn vriendinnengroep, maar toch wilde ik graag iets kleins en persoonlijks aan haar overhandigen. Dus rende ik naar de tram, zodat ik een rit eerder kon halen, wat zou resulteren in een mogelijkheid tot een bezoek aan een winkel om ‘iets’ te kunnen scoren. De Blokker is om de hoek van mijn werk, zodoende stapte ik daar binnen.
Allemaal onzin, in ieder geval niets waarmee ik haar blij kon maken. Pas toen ik langs de kerstversiering liep werd mijn creatieve geest geprikkeld: houten harten. Het idee was geboren: afbeeldingen van haar huisdieren op de harten branden. Daar de betreffende vriendin twee honden en twee katten heeft, kocht ik er vier.
’s Avonds begon ik fanatiek aan het bewerken van mijn houten hart. Met potlood maakte ik een schets van een foto van een van haar honden, vervolgens trok ik dezelfde lijnen op het hart om deze daarna over te trekken met een houtbrander. Oefening baart kunst, want de houttekening ging er steeds beter uitzien. Wel duurde het creatieve proces langer dan ik dacht: na twee uur was de eerste creatie af. Het kostte wat moeite en uiteindelijk heb ik het bij twee ‘ballen’ gelaten. Alleen haar Mastiff en Puggle heb ik op hout vereeuwigd. Deze tweede was net zo lastig te tekenen als haar karakter is, maar het was de moeite waard! Het resulteerde in een blije, verraste vriendin en voor mezelf een voldaan gevoel (#proud). Zeker een aanrader!
Geef een reactie